|
AZARATH - Demon Seed
 <<<
BUY NOW online!
release date:
November 2001
format: CD, MC
catalogue number: (Moon CD 029, Moon MC 039)
playing time: 30m:12s
file under: Satanic Death Metal
availability: available
>>> biography >>>
Satanic war machine. Extreme, brutal, evil Death Metal
with devil's mark. AZARATH features members of BEHEMOTH,
DAMNATION and WITCHMASTER.
track list:
1.
Earthly Morgue
2. Doombringer
3. Awaiting Eternity
of Fire
4. Heaven's Light
Demise
5. Taedium Vitae
6. Destroy Yourself
MP3
7. Deathlike Silence
8. Traitors
9. Mindloss
9. Nightskies Burial
Ground
reviews:
voicesfromthedarkside.de
Not exactly a new release, as Demon Seed came out in 2001, but it is only now that I can review it for you. Oh well, the underground moves very slowly at times anyway, and at least we are not bound by the market laws of surfing on the wave of the day towards the trend of tomorrow. Besides and like I told already in my WITCHMASTER review, the Pagan Records releases are not easy to get. Enough with that, and let's talk a little about the music presented here. AZARATH is a Polish Death Metal outfit (yes, I know, another one?) and they surely know how to perform the most brutal way. Among the AZARATH ranks stand no less than Bart (one of the excellent guitarist of the mighty DAMNATION ? the best Death Metal band on the whole pitiful piece of stone we call earth), the no less talented Inferno (a workaholic indeed, seen and heard drumming in BEHEMOTH / DAMNATION / WITCHMASTER), the line up being completed by the mysterious D on guitar and Bruno on bass and vocals. If you are an adept of the aforementioned DAMNATION (and I wish you are for your own sake!), it is absolutely pointless to read this any further, how much AZARATH is cast in the same mold, that is technical Death Metal with a very special atmosphere, more an inheritor of DESTRUCTION than of a certain Florida mega-band I refuse to cite here. Once out a short (and disturbing) ambient piece (Taedium Vitae), you are left with 9 tracks of pure devilish Death Metal only the Poles, the Brazilians and some other freaks scattered on the surface of this planet are able to produce. Always looking for the sickest riffs possible, the AZARATH musicians reach excellence producing relatively short (as testified by the total running time) but perfectly crafted tracks, the best ones being the triangle Awaiting Eternity Of Fire, Destroy Yourself and Deathlike Silence because of their very twisted structures, in a LIERS IN WAIT meet DAMNATION fashion. I think I have made myself perfectly clear regarding the pure quality of this record. An absolutely essential buy! BRILLIANT!
Edouard Vergriete
CZART NEWSLETTER:
Niszczący, rogaty Death Metal w najlepszej tradycji “Abominations of Desolation” czy “Cross the Styx”. Żadna nowość, a cieszy. Pojechali do Wiesławskich, rzygneli piekłem, zrzucili klocka i materiał gotowy. Słucham tego i nie chcę przestać. Smoła, siarka, brutalny przypierdol.... AZARATH w mało skomplikowany sposób rozjebał swych konkurentów, a druga płyta powinna na żywca skalpować wszelakich niedowiarków (Tczewianie inspirują słuchaczy bardziej, niż ustawa przewiduje. Otóż, nawet moja mama nuci sobie te klasyczne fragmenty „Demon Seed” podczas świątecznych porządków...).
(Gromosław Gnatowski.)
DIGIMETAL (www.digitalmetal.com)
It's happened with alarming frequency that, upon pressing the play button, I've had to take pause and reflect on what exactly it is about Poland, what might feasibly be the impetus for all of these bands to play harder, faster, tighter, uglier and more deranged than everyone else. Still, I can't chalk it up to anything other than the spirit of healthy competition. It's well documented that when a player makes a substantial gain, the other players need step up, try harder and basically excel or pack it in and succumb to defeat. True, we've watched regional scenes rise and fall with the reliability of the tides. When one band hits upon an original idea the vultures are waiting to pick through the rot with hopes of procuring something deceptively similar and, in essence, very much the same. Think New York, think Sweden, think Florida, but don't let Poland leave your lips or you'll be dead wrong. Sure, this variety of metal has as much reverence for Morbid Angel as any other - that was abundantly apparent when Vader unleashed the initial shockwave that was The Ultimate Incantation way back in '92. And who would have reasonably thought that this was only the distant rumbling of an unrelenting blitzkrieg that would last well into the next decade? Now, in 2002, we have a generation of death thrashers raised on Vader's demos and subsequent albums and each must be in awe of the success that lot has amassed in the international forum. And so we have hundreds of Poles taking up arms in the form of guitar, bass and drums with the intent of making something they, too, can unleash upon what is all too frequently a small, informed minority of the extreme metal underground. As I mentioned, Morbid Angelisms have always factored heavily into the sound of Poland. Vader and Behemoth have gotten a lot of mileage out of their respective affinities and yet they've managed to maintain identities that separate them from Azagthoth and crew as well as their compatriots. You can add newcomers like Lost Soul, Esqarial and Yattering to this list as well. Now enter Azarath with their debut album. Demon Seed begins with a thrust that all but lurches out of the stereo and throttles your neck and, for the next 30 minutes, Azarath mercifully take the lead in this delirious dance of death. Whereas many of their brethren worship at the slow and swirling chug of Blessed Are the Sick, Azarath have opted for the string burning blast of Altars of Madness which leaves the lasting impression of not so much a punch in the gut, but a deep and direct rusty razor slice across the abdomen, spewing viscera and bile out of the wound and on to the speakers. In a word, this album is filthy. Filthy riffs and filthy concepts heaped upon a filthy production. The band has successfully set all their instruments to Absurd Speed and are now burning up the most treacherous stretches of Hell's Highway with nary an ounce of concern for anyone coming along for the ride. Opener "Earthly Morgue" instantly highlights Azarath's ability to blast in one direction and seamlessly hurl themselves sidelong without losing a bit of momentum. Solos fall from the sky and erupt from below in flourishes that make the composition all the stronger - it's obvious that the guitarists know their chops, but they never revel in self indulgence long enough to bog down the actual songs. This formula keeps successful pace until the fifth track. "Taedium Vitae" is a bit of a breather, a sort of orchestral death orgy leading into the most visceral of the bunch, "Destroy Yorself" - a title which proves the band has as much disregard for proper spelling as they do your tympanic membranes. This brief explosion sums up the album's general attitude in all of 1 minute and 37 seconds. "Deathlike Silence" is up next and displays an excellent passage 2/3 of the way through in which the song is broken down in unholy catharsis only to be built up for a race to the finish. The rest of the album pushes forward in similar fashion, each song centering around a few quality riffs and a nice percussive idea from time to time. It's important to note that, despite the relative technicality of the songs, Azarath have a grasp of the importance of creating something more tangible than a series of complex riffings. There's always an element of catchiness and this is what makes the album worth revisiting. It would be difficult to argue that Azarath advance the genre to any great degree, but they obviously put their black hearts into their work and make an impressive offering to the hordes that still hunger for straight up death metal depravity. Given the talent and potential that these metallers exude, it would be a great injustice to see their career relegated to their homeland. Here's hoping that the rest of the global underground takes note of this promising young band.
(Tom Hailey)
FAETON WEBZINE
Jeśli ktoś z Was szczerze wątpi czy w tym kraju ktokolwiek ma ochotę na to, by powrócić do pierwotnych założeń death metalu, jesli macie już dosyć ubieranych w idee i błyszczące ciuszki "gwiazd", sięgnijcie po album zatytułowany "Demon Seed" zespołu AZARATH. Wszystko, czego możecie się spodziewać po tej płycie zamyka się w stwierdzeniu "pierdolony death metal", które Inferno precyzuje z pasją mściciela: AZARATH nie jest inspirowany brutalnym Death Metalem - to jest właśnie pierdolony Death Metal w najczystszej formie! Gramy taką muzykę, gdyż to nam sprawia wielką przyjemność. Molestowanie ludzi ekstremalnymi, odrażającymi dźwiękami to nasza specjalność. Na pewno nowy materiał będzie jeszcze bardziej ohydny,szybszy i brutalniejszy. Jedyne cele jakie nam przyświęcają oddanie hołdu Szatanowi i zmasakrowanie waszych narządów słuchu podczas konfrontacji z muzyką AZARATH. Dosyć konkretna wizja, ale taki też jest "Demon Seed", pierwszy album tego ochydnego płodu. Słyszałem już w swoim marnym życiu wiele, ale płytą o tak wojennych preferencjach nie katowałem się już dawno. AZARTAH to gwałt i przemoc, perfekcyjna koncepcja i skuteczne ciosy. Nie bez powodu na "Demon Seed" pojawiła się krótka, aczkolwiek nie pozostawiająca złudzeń deklaracja: AZARATH wspiera terror satanistyczny, alkoholizm, nuklearny kataklizm, degradację, sekty, zbiorowe samobójstwa, seryjnych morderców i patologiczne zachowania Wszystko to brzmi jak zachęta do jednej, wielkiej rewolty, do przewrócenia ładu tego świata do góry nogami Popieramy takie działania, a dlaczegóż by nie? A jeżeli popieramy to czemu nie mielibyśmy umieszczać takiej sentencji na płycie? Ta muzyka zawsze zachęcała do buntu i zawsze stała w opozycji do "normalnego świata". Jeżeli ktoś ma wątpliwości to nie powinien w ogóle tego słuchać. Tacy już jesteśmy - obłąkani i przeklęci. Hail Satan! Tak, AZARATH na "Demon Seed" pokazał, jak bardzo prosty jest przekaz "kultury śmierci". Biorąc jednak pod uwagę samą muzykę, czynnik który z waszych mózgów ma intencjonalnie zrobić "mielonego", można by rzecz - nie jest on tak dosadnie prosty. AZARATH daleki jest od trywialności a skutecznie bliski perfekcyjnej, dźwiękowej rzezi. Rzekłbym tornado, które cały czas w morderczym pędzie miażdży napotkanych oponentów. Na początku obawiałem się nieco, czy idee AZARATH nie przesłonią samej muzyki, ale zdaje sie że takie dywagacje są gówno warte... Powiedz wobec tego, ile zostało zespołów dla których nie liczy się tylko muzyka? Nie policzysz tych kapel na palcach rąk. To Bardzo niedobrze,że zespoły zapomniały o co chodzi w metalu. Ludzie odrzucili na bok wszelkie wartości, które od zawsze przyświęcały tej muzyce. Zespół Azarath nie będzie się temu spokojnie przyglądał. Dzisiaj się mówi - "ah... rzeczywiście to jest sztuka i nie powinna być mieszana z żadną ideologią". Pierdolić sztukę .Only Death is real!!!! Macie jakiejś wątpliwości?
INTERIA.PL
Jak czytamy w książeczce płyty, Azarath to zespół, który wspiera miedzy innymi "alkoholową dewastację, wojny nuklearne, zanieczyszczenie środowiska, sekty, masowe samobójstwa i patologiczne zachowanie". Czytając między wierszami otrzymujemy informację, że Azarath chce uchodzić za zespół wyjątkowo ekstremalny. Wszystkie te deklaracje okazują się jednak zbędne, bo po przesłuchaniu ich debiutanckiej płyty "Demon Seed" nikt nie będzie miał co do tego najmniejszych wątpliwości. Azarath gra death metal niezbyt skomplikowany, ale chorobliwie wściekły i absurdalnie szybki, w dodatku wyjątkowo ohydnie brzmiący (co bynajmniej nie znaczy, że źle, po raz kolejny brawa dla ekipy białostockiego studia Hertz!). Czterech dżentelmenów odpowiedzialnych za powstanie tego dzieła znamy między innymi z grup Behemoth, Damnation, Hell-Born i Cenotaph, co powinno być gwarancją wysokiego poziomu "Demon Seed". Nie spodziewajcie się jednak technicznych popisów, wydumanych kompozycji i wielopoziomowych aranżacji. Cytując jednego z muzyków zespołu - Nie ma lalusiowania, jest zniszczenie!
MASTERFUL WEBZINE
Na Nieświęte Rogi Pana Naszego Jedynego! Niechaj wszelakie moce piekielne czuwają nad Tobą jeśli słuchasz "gotyku, symfonicznego ładnego black metalu i wesołego death metalu dla szesnastolatek". Albowiem nie znasz dnia, ni godziny, gdy dopadnie Cię czterech demonów nazwanych przez Pana Naszego Rogatego Azarath. Wówczas to na Twe uszy zostaną nawleczone olbrzymie słuchawki, a z nich popłyną bluźniercze dźwięki "Demon Seed". Na nic się zdadzą szlochy i błaganie, przyjdzie czas zapłacić za zdradę Pana Naszego na rzecz spedalonej muzyki. "Demon Seed" zgwałci Twój słuch, rozpierdoli mózg na milion kawałków i zniewoli Twoją chrześcijańską duszę. Staniesz się bezwładnym narzędziem w rękach Pana Naszego i po wsze czasy będziesz sławił imię Azarath. Albowiem to oni są jednymi z ostatnich czcicieli Pana Naszego, a zarazem jego mieczem dosięgającym niewiernych. Opamiętajcie się póki macie jeszcze czas! Spalcie, rozjebcie, rozpierdolcie, zniszczcie swoją kolekcję Nightwish, Artrosis, Stratovarious czy innego gówna. I w imię Pana Naszego Rogatego wyjebcie za okno kolekcję pokemonów. Uczynili tak? No to teraz zrelaksujcie się. Nalejcie sobie szklaneczkę uiskacza, usiądźcie wygodnie w fotelu, włóżcie do odtwarzacza płytkę Azarath i naciśnijcie "play". I co kurwa? Lepiej być spedalonym powermetalowcem w koszulce Hammerfall czy alkoholikiem, satanistycznym terrorystą i seryjnie wykańczać sąsiadów dźwiękami "Demon
Seed"?
(Eld ocena:9/10)
METAL HEART
Pomorska scena metalowa rozpieszcza nas coraz bardziej. Jest to niezaprzeczalny fakt, Behemoth i Damnation wydały bardzo dobre krążki, Hell-Born dał znać, a także i Azarath. "Demon Seed" to tytuł debiutanckiej płyty Azarath, wydanej w 2001 roku przez rodzimą Pagan Records. Całość rozpoczyna utwór "Earthly Morgue", solidny death metalowy hymn, jednak zastrzyk większej dawki siary w postaci "Destroy Yourself" na dzień dobry byłby lepszy. Moimi zdecydowanymi faworytami na "Demon Seed" są "Doombringer" i "Awaiting Eternity Of Fire", utwory które w pewien sposób kojarzą się z Immolation z ostatnich płyt. Szczególnie jest to zauważalne w grze gitar i w niektórych partiach perkusji. Dużym plusem "Demon Seed" jest piąty utwór, "Taedium Vitae", będący dobrym przerywnikiem pomiędzy petardą o nazwie "Heavens Light Demise" i wspomnianym "Destroy Yourself". Reasumując, dziesięć utworów, w efekcie trzydzieści minut szybkiego satanic death metalu pierwszej klasy. Debiutancki album Azarath był nagrywany w popularnym ostatnio studiu Hertz, toteż produkcja jest świeża i klarowna. "Demon Seed" to nuklearna wojna, dewastacja wszystkiego co święte i gloryfikacja wiadomo kogo. Polecam, szczególnie fanom Immolation, Centurian i Deicide.
(Ocena: 8/10 Tomasz Osuch)
FAETONWEB (www.faeton.sotiko.pl/)
Słusznie Tomek z Pagan reklamuje AZARATH jako najbardziej ekstremalny zespół z Pagan Records. Bez wątpienia, nawet pomijając wszelkiej maści bluźnierstwa, jakimi firma ta konsekwentnie infekuje rynek, AZARATH jest formacją która zasługuje w pełni na taki epitet. Zawartość albumu "Demon Seed" jest niczym innym, jak zwięrzęcym death metalowo czystym wypierdolem, nieco kojarzącym mi się z pierwszym dużym albumem KRISIUN. Na początku miałem obawy, czy chęc bycia bezkompromisowym nie pchnie AZARATH w stronę bezmyślnego młócenia, ale "Demon Seed" w pełni potwierdza dojrzałość jej twórców. Znakomite brzmienie, porywająca, cuchnąca śmiercią muzyka, gwałtowne, mordercze zrywy, a wszystko to silnie toksyczne. Nie każdy jednak przebrnie przez ten album jednym tchem...Z całą pewnością treba być przede wszystkim wysoce uodpornionym na przyjmowanie ciosów, w przeciwnym razie już pierwszy riff z otwierającego album numeru "Earthly Morgue" pozbawi was życia. AZARATH to zespół jak najbardziej kontrowersyjny, nie stroniący od łamania zakazów i wchodzenia podkutymi buciorami w ład boskiego świata. Muzycznie zaś, jak najbardziej przekonywujący i cholernie mocny. Choćby dlatego, że po wysłuchaniu "Demon Seed" większość kapel mieniąca się death metalowymi, wydaje sie po prostu dziecinnie śmieszna.
METALHAMMER
Kiedy otrzymałem płytę zespołu Azarath pomyślałem, że to jakiś podziemny blackmetalowy zespół. Czarno-biała okładaka, zdjęcia i grafika, charakterystyczna typografia wyraźnie usadawiały Azarath w odpowiedniej niszy. Jednak po odpaleniu płyty trochę się zdziwiłem. Grupa prezentuje bowiem bezkompromisowy siarczysty i piekielnie szybki death metal. Azarath to także doświadczeni muzycy (m.in. Behemoth, Damnation), dzięki czemu nie musimy się obawiać amatorszczyzny. Przeciwnie, już od pierwszych taktów słychać, że zespół wie co chce osiągnąć i jaką muzykę grać. Dzięki pracy perkusji obsługiwanej przez samego Inferno całość pędzi bez wytchnienia do przodu. Odnoszę zresztą wrażenie, że bębny są elementem najbardziej charakterystycznym na płycie ?Demon Seed?. Niezwykle gęśte, pełne wściekłego werblowania, nieustannych przejść na półkotłach i nieprzerwanej pracy dwóch centralek-przez pierwsze minuty mamy wrażenie jakby przyjemnego chaosu! Gitary nie są może najbardziej oryginalne ale znakomicie się spisują tworząc ponure i gęste riffy. Całość jest profesjonalnie wyprodukowana(znowu studio Hertz z Białegostoku!) zachowuje jednak pewną dozę brudu, który zapewnia podziemną ?kultowość? materiału. I chyba właśnie o to chodziło-znakomite nawiązanie do spuścizny sceny, niedające nawet cienia podejrzeń o komercję czy chęć zaistnienia na bardziej oficjalnych rejonach. To jest zresztą mało prawdopodobne, zważywszy na bezkompromisową, satanistyczną wymowę tekstów, grafiki i zdjęć. Płyta jest niezwykle równa, choć niektóre elementy odstają od całości. W środek płyty wkomponowano ?Ody do Radości? z odpowiednim nadzieniem w postaci dość konkretnych odgłosów jakiegoś rytuału (Taedium Vitae). Aranżacyjnie wyróżnia się ?Deathlike Silence? i ?Nightskies Buriat Ground? z ciekawymi zmianami tempa i balansowaniem dynamiką. Takich zmian jest jednak na płycie dość mało, bowiem wszystko jest podporządkowane śmiertelnemu wyziewowi. I tak jest chyba najlepiej...
(Arek Lech 4/5)
METAL.PL
Niewiele death metalowych zespołów potrafi we mnie wzbudzić jakiekolwiek pozytywne emocje. W zalewie miernych kopiach Morbid Angel, Deicide i Cannibal Corpse trudno znaleźć coś, czego można posłuchać więcej niż kilka razy bez grymasu znudzenia i zażenowania. Dobrze, że istnieje taki zespół jak Azarath, który w dość sprytny sposób ucieka od sztampy. Klasyczny death metal to dziedzina dziś rzadko uprawiana, de facto Azarath jest kapelą bez konkurencji w naszym, było nie było death metalem stojącym, kraju. Intensywne kawałki, prosta a dosadna perkusja, perfekcyjna praca gitar i mocarny wokal - tak najkrócej można scharakteryzować ten materiał. Żadnych zwolnień czy udziwnień, tylko i wyłącznie szybki i brutalny wyziew. 30 minut muzyki, której można słuchać na okrągło przez długi czas. Czy ktoś tak jeszcze gra, dodatkowo bez pieprzenia o tym, jakim się jest złym i jakie się mądre teksty napisało? Brzmienie jest odpowiednie do gatunku - brudne i obleśne, acz odpowiednio dopracowane, pozwala na masakrowanie swoich narządów słuchowych najwyższej klasy muzyką w doskonałym wykonaniu. Jedyne, co mnie denerwuje w tym wydawnictwie, to symfoniczno-rzygający przerywnik w połowie płyty, ale jestem w tym zdaniu odosobniony - wszyscy moi znajomi są zachwyceni, widocznie ja się zwyczajnie nie znam. Azarath to kapela z fajnym logo, jednak okładka "Demon Seed" jest po prostu nędzna. Pomysł ciekawy, tylko wykonanie "kultowe". Zróbcie sobie nieprzyjemność - sprawcie sobie płytę
Azarath.
(teppah)
ENCYCLOPAEDIA METALLUM (www.metal-archives.com)
The typical black/death band will take aspects of bands like Deicide and Cannibal Corpse, throw in some Dimmu Borgir style keyboards, and call it a hybrid. Azarath takes the black/death idea to a new level, combining aspects of brutal death metal bands like Gorgasm with the chaotic, minimalistic musicianship of black metal bands like Darkthrone. This is one of the few bands I've listened to which effectively combines the black and death metal aspects without sounding like Gothenburg death. The lyrics are misanthropic and call for the annihilation of mankind, which is often a topic accompanied by dark, slow, atmospheric music. Azarath manages to pull off these themes with the aggressive brutality they deserve. There are some great tracks on this album as well, particularly Heaven's Light Demise and Traitors. Taedium Vitae is a nice track which contains a segment of Beethoven's 9th Symphony accompanied by the sounds of blades scraping against each other and cutting through human flesh, concluding in a series of heart-wrenching screams leading into the next track. To sum it all up, this is an album that could bridge the gap between black metal hating goregrind fans and the kvlt black metal fans who refuse to listen to anything beyond Darkthrone, Burzum, and Bathory
worship.
(Messiah_93%)
WOLFPACK
Nie bardzo wiem, co zrobić z tym AZARATH. Nie da się ukryć, że recenzja z góry przesądzona, solidnie opłacona gotówką i alkoholem i tyle. A tak poważnie - AZARATH to kochane bydlęta i bardzo ich lubię, ale zawsze myślałem, że będę wolał pić z nimi wódkę, niż ich słuchać, bo ten cały death metal to mnie ostatnio cewką moczową wychodzi. Jak się okazało, będę musiał robić obie rzeczy, bo zespół zadbał o to, żeby ich debiut zabrzmiał tak, że mycka mi z głowy spadła i nic nie poradzę. Niby zespół nowy, muzycy zasadniczo doświadczeni, chociaż przez większość życia woleli obijać się niż nagrywać płyty, a tu nagle okazuje się, że mimo wszystko, jak się zbiorą do kupy to wysrają z siebie taką młóckę, że aż wstyd nie zadrzeć spódnicy i nie ruszyć w tan. Mogę śmiało powiedzieć, że na "Demon Seed" znalazłem wszystko, czego brak skutecznie zniechęcił mnie do death metalu - przede wszystkim mordercze tempo materiału, nie oparte na bezmózgiej sieczce "byle do przodu i żeby werbel brzmiał jak wiaderko prosze pana realizatora", ale na agresywnej młócce, pełnej uzozmaiceń, smaczków, przejść i chuj wie czego jeszcze. Inferno wycisnął z siebie chyba wszystko, i możecie mnie przypalać i woskiem polewać, a nie zmienię zdania, że bębny na "Thelema 6" BEHEMOTH brzmią przy "Demon Seed" jak nieśmiałe postukiwanie. Takiej dawki technicznego, a zarazem piekielnie agresywnego grania, Inferno nie wykrzesał z siebie jeszcze na żadnej z produkcji BEHEMOTH czy DAMNATION w przeszłości i niech mu Pani Bozia da zdrowie, a Pani Babcia litra. Nie można też zarzucić niczego całej reszcie płyty - ja w ogóle zastanawiam się, jak ci biedni chłopcy są w stanie zapamiętać strukture swoich kompozycji, tyle riffów i diametralnych zmian tempa. W przerwie między młócką mamy chwilę na zrzyganie się przy akompaniamencie bardzo realistycznego intra, poprzedzającego utwór "Destroy Yourself", który zresztą przez półtorej minuty swego trwania potrafi zamordować czternaście innych zespołów death metalowych. Zachwyciłem się już gitarami i bębnami, ale zapomnieć nie można też o wokalu, bo ten z kolei udowadnia, że Bruno ma Piekło W Gardle?, poruszając się od brutalnego rzężenia do gardłowego krzyku, potrafi bowiem ozdobić muzykę AZARATH naprawdę godnym jej darciem się. Jeśli miałbym szukać odnośników do innych i sławnych kapel to na pewno na usta cisnąć mi się będzie IMMOLATION, a gdzieś tam po nich na pewno pojawi się MORBID ANGEL, jednak sugerowanie się tymi drogowskazami jest i tak zbędne, bo "Demon Seed" postawić sobie można spokojnie na półce obok wyżej wymienionych (tylko nie ustawiajcie alfabetycznie, bo jak postawicie AZARATH obok APRIL ETHEREAL, to dostaniecie w zęby). Od "Demon Seed" zaczął się nareszcie w Polsce death metal.
(Hellbastard)
TYLKO ROCK
Czy obcowanie z destrukcją może być przyjemnością ? W przypadku spotkania z albumem tczewskiej grupy AZARATH, na pewno tak. "Demon Seed" to ponad trzydzieści minut surowego, ostrego i bezkompromisowego death - metal'u. Trzydzieści soczystych minut przebywania z morderczymi tempami, jazgoczącymi gitarami i growlingowym wokalem. Czy ktoś mógłby to wytrzymać ? Ooo, tak. Jeżeli podane jest to w takiej formie, jaką serwuje AZARATH, te pół godziny mija niezwykle szybko. Brudny i brutalny materiał okraszony wszechobecną surowością, po prostu miażdży słuchacza. Każda kompozycja emanuje niezwykłą żywiołowością i co bardzo ważne jest wielce spontaniczna. Z każdego wręcz utworu, sączy się piekielna (dosłownie i w przenośni) chęć grania tego typu muzyki. Głównym atutem wydawnictwa jest właśnie ogromna spontaniczność i duża dźwiękowa surowość. W dobie gdy spore grono muzyków ślęczy nad swoimi projektami w studio długie miesiące, przyozdabiając utwory elektroniką, AZARATH nagrywa materiał w bardzo krótkim czasie przypominając tym samym, że muzyka to również spontaniczność i żywiołowość. Także w studio. "Destroy Yourself", "Doombringer", "Heavens Lights Demise", to tylko kilka spośród dziesięciu kompozycji wypełniających "Demon Seed". Słuchając tego albumu odnosi się wrażenie, iż muzycy czerpią z najistotniejszych i najlepszych wzorców death-metalowego światka. W kompozycjach tej czwórki słychać wyraźne echa fascynacją grupą IMMOLATION. "Demon Seed" nie jest albumem tej klasy co "Close To A World Below", jednak mimo wszystko AZARATH zasługuje na słowa uznania, za jeden z najbardziej żywiołowych debiutów.
(Daniel Naborowski)
underground.metal.pl
Kurwa!!!!! Rzygać mi się chce, i w dodatku dostałem ataku sraczki. Tak obrzydliwy jest AZARATH, niczym siarkowodór drażniący nozdrza tak On wgryza się we wnętrzności. Pierwszy raz spotkałem się z Nim na jakimś koncercie w ’99 lub ’98, potem trafiła do mnie taśma z próby, z brzmieniem, którego nie powstydziłby się Beherit w początkach swojej działalności. A teraz pojawiło się nowe dziecko, spłodzone w wyniku kazirodczego związku, „Demon Seed”. AZARATH to czterech doświadczonych muzyków, którzy widać, że nie kupili instrumentów na bazarze, a wręcz przeciwnie, z doskonałą precyzją atakują nie tylko narządy słuchu, ale i umysł, indoktrynując samobójców ku chwale Szatana. Dziesięć piekielnych wyziewów jak smrodliwy armageddon dewastuje umysł i ciało. Niesamowicie intensywna perkusja ciągnie do przodu i defloruje mózg niczym samo piekło, równiej już chyba nie można zagrać. Riffy tak dokładne i ostre, przesiąknięte brutalności tną niczym piła łańcuchowa, aż się tego wszystkiego niemiło słucha, bas jak buldożer miażdży ciało. Brzmienie bardzo selektywne, dokładnie słychać każdy dźwięk, jedynym jego mankamentem jest niedostatek ciężaru, parę Newtonów więcej, a nie wiem czy zdołałbym się podnieść z podłogi po przesłuchaniu „Demon Seed”. Materiał jest do nabycia w Pagan Records, nie ma na co czekać. AZARATH NISZCZY – DESTROY
YOURSELF!!!!
(ocena:9.5/10 FekalGod )
NECROSCOPE 'zine #11
Mało brakowało, a zapomniałbym o tej recenzji, co więcej był planowany z nimi wywiad, nie z mojej jednak winy pozostał jedynie w sferze planów. Płytę wydała Pagan Rec., która jak mało kto ma nosa do wyszukiwania świetnych hord, a musicie wiedzieć, że AZARATH to obecnie jeden z najlepszych zespołów w Polsce, odnoszę wręcz wrażenie, iż przerośli swoich starszych braci z DAMNATION! Nie ma co tu rozpisywać się nad "Demon Seed", aby poznać dokładnie jego zawartość muzyczną wystarczy sobie przeczytać recenzję jakiegoś czołowego bandu zza Oceanu bądź obejrzeć film "Dzień Apokalipsy"... Death Metal w wykonaniu bandytów z grodu Sambora miażdży intensywnym wykonaniem, kanonadą najczęściej super szybkich, często zmieniających się riffów, urozmaiconych od czasu do czasu solówkami, imponuje masywnym, selektywnym brzmieniem. Za garami zasiadł słynny awanturnik Inferno, możecie więc sobie wyobrazić, co się wyrabia w tej materii. Może ktoś się zdenerwuje, ale pobrzmiewa tu dla mnie w/w DAMNATION, w tych nielicznych wolnych partiach, przyznaję jednak, iż casłościowo AZARATH jest o piekło brutalniejszy!
Adam "Skalpel" Stasiak
THRASH'EM ALL
Czekałem na debiut AZARATH jak na mało którą rodzimą płytę i wiecie co: dla mnie bomba! Już dawno nie było na naszej ziemi tak piekielnej ekipy! AZARATH to w telegraficznym skrócie plwocina na policzku Chrystusa, biczowanie Najświętrzej Panienki, szarganie i wyszydzanie wszelkich innych wartości. AZARATH nie chodzą do kościoła, na tacę nie dają, ale maja wiele innych zalet, hehe. "Demon Seed" przekonuje mnie w 150% procentach. To siarczysty, brutalny Satanic Death Metal w niemal podręcznikowej formie. Słychać starych mistrzów, słychać nowych zabójców, a jednak death metal w wykonaniu AZARATH ma swą tożsamość, ma swój charakter i 10 kawałków, które składają się na ten materiał bezlitośnie kopie w ryj! Oczekiwałem na album brudniejszy, bardziej chaotyczny, wulgarny..., ale "Demon Seed" nie jest jednak prymitywnym chaosem na miarę NUN SLAUGHTER, czy SARCOFAGO. To w pełni przemyślany, stojący na wysokim poziomie technicznym album, który z każdym kolejnym przesłuchaniem odsłania przed nami coraz to inne walory. W składzie pojawiają się tak znane persony naszego metalowego światka jak Inferno czy Bart, jednak nie mam wrażenia, żeby w oststecznym rozrachunku miało to jakiekolwiek znaczenie, poza wnoszonymi umiejętnościami. AZARATH to bardzo sprawny kolektyw, który z czasem może się przeistoczyc w prawdziwą maszynę śmierci. Jak na mój przytępiony słuch, pobrzmiewają tu nie tak znowu odległe echa DAMNATION i chyba nikt nie zgłaszałby pretensji, gdyby "Demon Seed" ukazał się zaraz po znakomitym "Rebel Souls" lub "Coronation". Zaprawdę powiadam wam, uczyńcie AZARATH i wydającego ich Tomka Krajewskiego bogatymi i kupcie ten album! To prawdziwy dynamit!
(Łukasz Dunaj 11/12)
NAD BRZEGAMI CZASU
Azarath powstał w październiku 1998 roku z inicjatywy muzyków, którzy udzielają się w takich zespołach jak Behemoth, Damnation, Cenotaph... Po dwóch demówkach nastąpił czas na debiutancką płytę , którą jest właśnie "Demon Seed". Album ten to nic innego jak 10 (no 9, ponieważ 5 kawałek "Taedium Vitae" można potraktować jako krótki przerywnik) utworów oscylujących w granicach brutalnego death metalu. Jest naprawdę bardzo szybko, brutalnie i siarczyście. Album powstał w studiu Hertz pod czujnym okiem Sławka i Wojtka Wiesławskich. I od razu rzuca się w uszy świetna produkcja. Każdy instrument ma swoje miejsce. Ciężkie, przybrudzone gitary tworzą niesamowitą mieszankę z doskonale słyszalnym basem i perkusją. A jeśli chodzi o wykorzystanie tych instrumentów przez muzyków to wystarczy jedynie przytoczyć powyższe nazwy zespołów, w których się udzielają ci ludzie i wszystko staje się jasne. Do tego jeszcze dochodzi bardzo mocny, acz nawet czytelny growling. No a co o samej muzyce? Z jednej strony, na początku "Demon Seed" może być ciężko strawny z powodu ogólnego chaosu jaki panuje w tej muzyce. Ale po upływie czasu, kiedy już przyswoimy sobie ten materiał okazuje się, że jest on naprawdę wysokich lotów. Troszkę razi mnie fakt, że czasami solówki są jakby takie rozmyte, zanikają pod nawałem muzyki. No ale to jedyny minus, poza tym wszystko jest świetne!
(Tomek Skrzyński N.B.Cz | ocena: 8.5/10)
MULTUM IN PARVO
Niech skonają w męczarniach wszyscy niewierni, a członki ich niech psy rozniosą na 4 strony świata, jeśli pogardzą taką płytą. Długo przyjdzie czekać na coś równie dobrego, świeżego i nagranego z taką pewnością. Pewność siebie jaką prezentuje Azarath jest naprawdę imponująca, ale gdy przyjrzeć się bliżej to wszystko się wyjaśnia. Damnation, Behemoth, Witchmaster, czy też nieistniejący Cenotaph, w tych kapelach pili (bądź piją nadal), rżnęli w karty (albo nadal rżną) i czasami grali na instrumentach ludziska, którzy popełnili "Demon Seed". Nie sugerujcie się jednak nazwami, wymienionymi wyżej, bo nie zrobiłem tego po to by w ten sposób reklamować ten materiał. Tego nie trzeba robić, bo muzyka Azarath broni się sama, hehe nie broni lecz atakuje dobijając rannych, jeśli by tacy się gdzieś przez przypadek uchowali. Szybkość, bezkompromisowość i wściekłość, z tymi trzema słowami powinien kojarzyć się "Demon Seed". Każdy w pełni oddany sztuce zabijania jaką jest death metal tylko się obliże ze smakiem mogąc słuchać tego wyziewu. Wszystko jest tu popisową jazda całej "czwórki", jednak mnie szczególnie podoba się gra Inferno, gdyż wali on w gary inaczej niż w Behemoth. Nie słychać tu nic a nic z twórczości autorów "Sventevith..." no może po za pewnym momentem w "Traitors" który jest jednak na tyle krótki, że na tle całej płyty prawie niezauważalny. Na "Demon Seed" znajdują się 4 kawałki z "Promo 2000" ("Earthly Morgue", "Doombringer", "Heavens Light Demise", "Nightskies Burial Ground") i jeśli ktoś słyszał je na tamtym wydawnictwie a porówna z wersją obecną to będzie miał pełen obraz niebezpieczeństwa jakie nam grozi za kilka lat. Kupujcie, przegrywajcie, kradnijcie i podsłuchujcie płytę u sąsiada przez ścianę, po to by Szatan mógł nadal śmierdzieć i w spokoju brędzlować się swym długim ogonem, hehe.
(Wieczór 8/10)
MYSTIC MAGAZINE
Surowość Venom, precyzja Deicide, bezlitosność Cannibal Corpse i intensywność Morbid Angel - tak pokrótce można scharakteryzować to co dzieje się na debiutanckiej płytce trójmiejskiego Azarath. brutalnie i ekstremalnie do granic możliwości, śmiem nawet posunąć się do stwierdzenia, że jest to najbrutalniejszy materiał w naszym kraju nagrany. Twierdzę tak nie dlatego, bym nie słyszał szybciej i brutalniej grających przedstawicieli naszego rodzimego podziemia, takie owszem zdarzały się. Żadna z nich nie dysponowała jednak takim kunsztem, takim wyszkoleniem, jakim mogą pochwalic się członkowie Azarath (poniekąd znani już z innych krajowych bandów). Nawet jeśli dźwięki wyłapywane przez uszy słuchacza w trakcie trwania 'Demon Seed' przyprawić mogą niejednego o obłęd, to nie sposób dostrzec z jaką precyzją wykonywane są wszystkie numery. Nawet jeśli to nieposkromiony żywioł jest siłą nadającą ton każdej z kompozycji, to panowie nie zapominają o tym, że to oni dzierżą instrumenty i oni decydują, w którym kierunku i w jakim celu ten żywioł ma podążyć. Całkowita kontrola nad naprawdę trudnym i bardzo energicznym materiałem. Nie ma tu mowy o chaosie, który pojawia się, dla przykładu, w muzyce równie żywiołowo grających Brazylijczyków z Krisiun. Doprawdy, jestem pod ogromnym wrażeniem tego co zrobił Azarath. Jeżeli ich muzyka będzie sie rozwijać w tym kierunku w przyszłości, hmmm... globalny kataklizm murowany!
(Tomasz Franczak)
Rise For Victory #4
Tytuł jak najbardziej adekwatny do zawartości płyty. Dodałbym jeszcze ?Destroy Yourself?. Zresztą utwór o takim samym tytule znajduje się na omawianej płycie, a poprzedza go ?Oda do młodości? Ludwiga von Beethovena. Na samą myśl człowieka oblewa zimny pot? Muzyka w wykonaniu tczewskiego zespołu, to esencja death metalu. Żadnych upiększeń, ozdobników, alternatywnych rozwiązań. Od początku do końca bardzo szybkie tempo, poprzecinane co chwilę łamanymi riffami i niewybrednymi solówkami. Wyśmienita praca sekcji rytmicznej i złowieszczy głos wokalisty, który wypluwa z siebie bluźniercze przesłanie. Takie płyty nagrywało się w latach 80-tych i zapewne wielu z was darzy je ogromną estymą. Brzmienie osiągnięte w Herz studio idealnie pokrywa się z warstwą muzyczną tego materiału. Jest w odpowiedni sposób ?zabrudzone?, ale nie na tyle, żeby nie można było wsłuchiwać się w pracę każdego instrumentu z osobna. Archaizm, który emanuje z tej płyty jest trudny do opisania. Aż trudno uwierzyć, że ?Demon Seed? powstał w 2001. Uważam, że jest to jeden z lepszych materiałów jakie powstały na polskiej scenie death metalowej w ostatnim pięcioleci. Przekonajcie się o tym na własnej skórze!
(Mirek)
CADAVER #1:
Devilish label gives births to devilish bands. That's how it works at our underground cult status label Pagan Records. The debut album of Polish AZARATH was actually released in 2001, but it stillseemed to be roughly fresh. What can I say?This band is ingenious in its simplicity, however this does not mean churlish at all. Immediatesness, live energy, velocity, utter agresiveness, to mention just a few attributes of theirs - all these elements pave the band's way straight to capacious pits of hell. You can call this death metal, but in contrary to the others, "Demon Seed" is unquestionably all the more murderous. There is no secret AZARATH is not a bunch of green debutantes. The war machine consists of well known night stalkers from such critically acclaimed groups like Behemoth, Damnation or late Cenotaph. No more recommends are needed here. If you imagine direcness of Venom combined to Morbid Angel inheritance it is, more or less, equal to what AZARATH is all about. There's no musicanship fireworks, there's no virtuosos prostitution - only pure death metal devastation, from the begining to the end. As it's been written in information sheet - the material is undoubtedly the most extreme album released via Pagan Records. Correct as hell! I don't have a memory like a sieve, but I can see no more death metal bands in Poland with this attitude as well as such first forward keen guitar ejaculation. I just hope AZARATH will not be a memorable episode in Polish scene. I'm craving for more and if the title "seed" has really been sown on this album, another move they make will be a devil itself. Keep an eye on them at a stretch and be prepared to destroy yourselves! Bart Donarski
>>> submit
a review
|
