|
NON OPUS DEI - The Quintessence
data wydania:
lipiec 2006
format: CD-digipack
numer katalogowy: (Moon CD 045)
czas trwania: 46m:43s
styl muzyki: Avangarde Black Metal
>>> biografia >>>
Nowy album jednej z najbardziej intrygujących i oryginalnych krajowych formacji z kręgu szeroko rozumianego Black Metalu. Charakterystyczne brzmienie NON OPUS DEI można zamknąć w następujących słowach: awangarda, diaboliczność, rytualność, magia, łamanie stereotypów i granic. NON OPUS DEI kontynuuje na “The Quintessence” swoją wędrówkę poprzez nieodkryte lub dostępne tylko nielicznym światy pełne symboli, pierwotnych instynktów, archetypów i przeciwieństw. Miłość i nienawiść, tworzenie i niszczenie, brzydota i piękno, życie i śmierć... “The Quintessence” po raz kolejny przekonuje, jak kreatywnym zespołem jest NON OPUS DEI i jak dalece rozwinął swój styl, by móc przekonać wszelkich kopistów podążających utartymi ścieżkami, że Black Metal jest formą, która mieści w sobie wiele możliwości.
THE QUINTESSENCE
Pierwotna energia naszej ziemi: śmierć, krew, żądza, podbój.
Ona - jest zwiastunem zniszczenia i tworzenia,
następną, wyższą cywilizacją,
buduje i rozwija to, co zupełnie nowe,
chaotyczna, pierwotna, złowieszcza bogini,
prowokuje, tworzy, powoduje zmianę i ewolucję.
Odległe spiralne galaktyki w ruchu wokół mnie.
Symbole ewolucji i odwiecznego ruchu.
Dynamiczny i statyczny; ruch i bezruch;
dysharmonia i równowaga; dwie uzupełniające się fazy tego samego ruchu.
Wyjście i powrót do środka, początek i koniec....
program płyty:
1. 21 XII 2004
2. Neither By Time Nor Space
3. Kolejny Obrót Koła
4. The Wordless Galactic Ceremony
5. Naga Matryca Życia i Śmierci
6. Oczy Tej Kobiety
7. Energion: The Quinessence of The New Spirituality
8. Gdy Imperium Upada...
9. Das Ist Krieg
10. A Beauty Made of Steel
11. The Eternal Dance
12. To Stop The Everturning Wheel
13. Gdy Faun Poszedł Na Wojnę...
recenzje:
Metal Jeerz
Olsztyński NON OPUS DEI to obecnie jedna z prężniej działających black awangardowych formacji w naszym kraju. Po znakomitym albumie "VI: The Satanachist Credo" niespodziewanie pojawił się kolejny materiał w postaci "The Quintessence". Nie wnikając mocno w szczegóły można śmiało stwierdzić, iż jest to kolejny album rozwijający filozoficzno - merytoryczną koncepcję muzyki opartej na charakterystycznych aranżacjach gitarowych oraz specyficznym surowym i mrocznym brzmieniu. Nastąpiła jedynie mała zmiana w zawartości lirycznej. Na tym albumie Klimorh (główny mózg zespołu - autor muzyki i tekstów) dotyka tematu pierwotnej energii wywołującej cykl narodzin, życia i śmierci. Płyta zaczyna się znakomitym utworem "21.XII.2004". Ciężki gitarowy riff rozpędza olsztyński walec. Charakterystyczny sposób gry gitar, rozłożonych na dwie równoległe muzyczne linie sprawia, iż muzyka N.O.D. zyskuje nie tylko dużo przestrzeni, ale także i muzycznej duchowości. Do tego znakomity diabelski wokal Klimorh'a, misterium dźwięku i ducha osiąga swoje apogeum. Im mocniej wdrążamy się w zawartość "The Quintessence" tym bardziej zostajemy wchłonięci, opętani nieznaną kosmiczną siłą. Gdy rozpoczyna się "Kolejny Obrót Koła" dreszcze przemykają się po plecach. Bez wątpienia to sztandarowy numer olsztynian. Prosty a jednoczenie głęboko filozoficzny tekst zaśpiewany po polsku robi duże wrażenie. Klimorh znakomicie radzi sobie z ojczystym językiem i śmiem nawet stwierdzić, iż jest to jedna z najistotniejszych cech odróżniających NON OPUS DEI z grona black metalowych formacji. Znakomita narracja oraz czystość wypowiedzi sprawia, iż teksty są czytelne i łatwe w odbiorze. Potwierdzają to także kolejne kompozycje; "Naga Matryca życia i śmierci" z galopującą perkusją czy równie szybki i brutalny song "Gdy Imperium Upada". W ucho także zapada "Das Ist Krieg" wykrzyczany po niemiecku. Klimorh już na wcześniejszych albumach śpiewał po niemiecku, ale tym razem zrobił to w taki sposób, iż po jednym wysłuchaniu utworu zapamiętamy go na długo. Zarówno teksty śpiewane po niemiecku jak i po polsku niczym nie ustępują jakością tym wykrzykiwanym po angielsku. Takie formy wyrazu to już nieodłączny element muzycznego pejzażu N.O.D. bez których ciężko było by się obejść. Uważam to wręcz za dużą zaletę oraz mocny atut zespołu. "The Quintessence" to album na pewno przełomowy dla N.O.D. oraz kolejny krok w muzycznej ewolucji. By w pełni poczuć energię i wyzwoloną w muzyce siłę nie wystarczy tylko wsłuchać się w muzyczną treść. Dla słuchacza jest to album wymagający emocjonalnego jak i duchowego zaangażowania, skoncentrowania myśli oraz podporządkowania ich sile która napędza cały ziemski (muzyczny) mechanizm. Album nie na tyle trudny bo go nie zrozumieć, ale potrzeba czasu by do niego dotrzeć. Wyższy stopień muzycznego zaawansowania. Takie albumy kochamy najbardziej.
Johny
Ocena: 9/10
Necromance
Nuevo trabajo de esta banda polaca de Avantgarde Black metal donde a lo largo de 13 temas exploran diferentes terrenos y que los ha llevado a crear un excelente trabajo cargado de oscuras melodías y riffs muy trabajados, donde alternan partes rápidas más proximas al Black metal polaco y otras donde la banda se deja llevar por un toque más moderno y en las que dan más importancia a los arreglos y la atmosfera y que recuerdan en parte a las composiciones de SAMAEL o los propios ARCTURUS; por otra parte, la banda en ocasiones también toca algo la zona del death metal y en ese momento quizás me vienen a la cabeza sus compatriotas BEHEMOTH, pero esto en menor medida, ya que la banda hace más uso de la combinación del Black metal con los elementos Dark Metal; la producción no está mal y la verdad es que es un trabajo que quizás necesite de unas cuantas escuchas para ser digerido realmente, pero os aseguro que cuando le cojais el gustillo, os gustará bastante.
DAVID DENIZ (7)
BurningBlack.net
This album, the fourth official full length and sixth release of this Polish Black Metal band, seems to represent, as the title implies, the fifth essence of this quartet's creativity, with a magnificent, complex, somewhat ritualistic and obscure Black Metal opus. The music moves here mostly through mid to fast, intricate structures, where the heavy Death/Black Metal inspired riffs drive the music over a complex and excellently executed drum work, element that indisputably contributes with a progressive feeling, increasing the yet original album's sound… The possessed grim vocalizations of Klimorh are highly remarkable, delivering a really infernal and harsh style, complemented by occasional hate-fuelled clean vocals, sounding, at the rawer passages, like a sort of blend between Maniac (ex-Mayhem) and Vorph (Samael) respective and distinctive manners. All these elements are conjugated and adorned by interesting musical arranges including some medieval, arcane sounding flute melodies, just listen to the enigmatic "Oczy Tej Kobiety" where the mentioned flute melodies are mixed with infernal blackish vocalizations and some ad-hoc sonic effects resulting in a incredibly obscure and occultist piece of black art, or the closing track "Gdy Faun Poszedł Na Wojnę...", a cathartic and tribal, yet obscure composition, which perfectly closes this album… A detail that caught my attention, is the ninth track, "Das Ist Krieg", a completely grim and ripping traditional sounding Black Metal piece in the crudest early nineties Scandinavian vein, even reminding me of the early sound of Gorgoroth… this track, even when is a killer one, sounds a little out of place to me, but it's nothing you can't get used to after a couple of listenings… The whole concept behind "The Quintessence" deals with dark symbolisms, occultism and philosophy treated in a really intelligent way (just check the track list titles), perfectly complementing the also intelligently composed music… The style Non Opus Dei delivers here, even when can still be labelled as Black Metal, definitely stands out from the crowd with their original, progressive, yet obscure as hell proposal… If you're looking for something fresh within the Black Metal parameters, you should definitely check this one out… (AP)
invisibleoranges.com
I must admit, this album took a while to grow on me. At first, it went by, feeling dreary and colorless. But after further listening, I realized that's not the case. Darkness has many hues, and what I mistook for dreariness turned out to be subtle, varied, and, yes, colorful.
Non Opus Dei has penned one of the darkest records I've heard in a long time; "doomy blackened death metal" could be one description. The Quintessence is a 46-minute tunnel of hushed whispers, alien rasps, and discordant harmonies dripping down the walls. Guitars, panned left and right, conjure up ringing dissonance that feels like raking knuckles across rocks. Gonzo from grinders Third Degree is on drums, and he finely balances grooves, fills, and blastbeats. This is a deep, well-written record that requires investment, but pays off accordingly.
atmospheric.pl
NON OPUS DEI już od czasu "Yfel" raczy nas swoim bezkompromisowym, aczkolwiek bardzo przemyślanym i niekiedy dość eksperymentalnym black metalem i nic dziwnego, że nowe dzieło "The Quintessence" otrzymuje u mnie wysoką notę. Kolejne wydawnictwo olsztynian, mimo tego że posiada beznadziejną okładkę, przynosi dawkę muzyki najwyższych lotów, a to w sumie jest najważniejsze. NON OPUS DEI potrafią kreować dźwięki, które składają się niekiedy dość zaskakująco, ale o dziwo bardzo logicznie, przez co bezkompromisowy black metal nabiera innego wymiaru, wyrywając się z objęć sztampy i ślepej nienawiści, która prowadzi tzw. "fru" black w nicość... Jako, że sam nie bardzo rozumiem to, co napisałem powyżej, ujmę to nieco inaczej :-). Podoba mi się w muzyce NON OPUS DEI to, że potrafią oni bez zbytniej przesady wpleść w swój metal elementy, które wydawać by się mogło, że nie powinny pasować. Potrafią tworzyć dźwięki, które na pierwszy rzut oka nie powinny się znaleźć na krążku, a jednak w połączeniu z całością muzyki "The Quintessence" są jak najbardziej na miejscu. I niekoniecznie mówię tutaj o instrumentach spoza kanonu, bo chociaż one występują tutaj kilka razy, to bardziej mi chodzi o fale wyłaniające się wprost z gitarowych strun, fale, które wcale nie są przypisane black metalowi, a jednak spełniają się w nim bardzo dobrze. Najlepsze jednak w "The Quinressence" jest to, że wcale tak od razu tego nie słychać. Na płytę składa się 13 utworów (ponad trzy kwadranse), z których część posiada teksty w języku polskim, za co każdy zespół zawsze chwalę :-). Do trzech utworów NON OPUS DEI nakręcił teledyski, które są do ściągnięcia na stronie wydawcy. Czy się one Wam podobają - ocenicie sami. Czy zrozumiecie przesycenie symboliką, to już inna sprawa, ja się na ten temat po prostu nie wypowiem... W każdym razie, "The Quintessence" polecam wszystkim, nie tylko black metalowcom. [Paweł]
musicextreme.com
Non Opus Dei is pure black metal with extrremely dark riffs and interesting arrangements that set them apart from all the bands in the style. The band is extremely violent but at the same time their riffs create that kind of melody that brings sorrow and darkness to the listener´s mind. THere are blast beats and fast drums patterns all over the place here giving that essential black metal feature to this recording. And we have here also plnty of agonic vocals that turn everything into more extreme compositions. The recording has a raw and direct sound that brings to mind early black metal bands but with a louder sound that adds extra violence points to the music.
Pestilent Death 'Zine
Przyznam szczerze bez picia…yyy bicia, że jest to w zasadzie mój pierwszy bliski kontakt z muzyką NOD. Może zostanę za to zmieszany z błotem, ale cóż ja biedny mogę na to poradzić, tak wyszło. Słyszałem o ich muzyce od znajomych, poczytałem parę recenzji, no i w końcu otrzymałem z Pagan Rec. promo najnowszego materiału olsztynian "The Quintessence". No i trochę mnie zaskoczyło to co usłyszałem. Wszyscy mi tu mówili black metal, w recenzjach black metal, a tu nie dokońca mamy do czynienia z black metalem. Owszem można pewne jego elementy odnaleźć w niektórych utworach, jak np. "Gdy Imperium Upada", "Das Ist Krieg", czy "A Beauty Made Of Steel", ale ciężko jest przypisać to co obecnie tworzą olsztynianie akurat do tego gatunku. No może jedynym wyraźnym elementem wskazującym na powiązania NOD z czarcią sztuką jest skrzekliwy wokal Klimora. Co mnie tutaj zaskoczyło? Przede wszystkim nieszablonowe podejście do muzyki, która jest co tu dużo mówić niesamowicie inteligentna. NOD stworzyło materiał trudny w odbiorze, przesiąknięty diabolicznym klimatem, wprowadzający słuchacza w trans, z którego trudno wyjść. "The Quintessence" jest dokładnie przemyślany, tutaj każdy dźwięk zna swoje miejsce. Nic nie dzieje się przypadkowo, wszystko jest idealnie zaplanowane i wykonane. Zespół ciągle szuka swojego stylu i chyba jest już coraz bliżej tego celu, gdyż wydaje mi się, że jest to w tym momencie jeden z najbardziej oryginalnych zespołów w naszym kraju, który ciężko przyrównać do jakiejkolwiek innej kapeli. W każdym bądź razie jest to zespół, który stworzył nietuzinkowy materiał, i który na pewno zapisze się dużymi literami w historii polskiego ekstremalnego metalu. Tego olsztynianom życzę.
Wasiu
thundergodzine.com.br
Full-length composto por 13 faixas obscuras pelos guerreiros poloneses do Non Opus Dei. A banda trabalha seu Black Metal com abordagem em letras que falam de diabologia, satanismos e várias influencias míticas; as músicas sao desenvolvidas com andamentos cadenciados e arrastados fundidos com andamentos ríspidos e rápidos, criando uma atmosfera negra e misteriosa por entre as passagens trabalhadas com simplicidade e eficiencia dentro do estilo, destacando-se as guitarras de bases sujas, riffs cortantes e solos encaixados e as vociferaçoes imperiosas a frente do instrumental sórdido e na veia antiga do "Metal Negro". Algumas das músicas sao compostas por ares atmosféricos e míticos, tal como eles se inspiram, tendo os velhos símbolos como energias... Eis os nomes de todas as sinfonias: "21 XII 2004", "Neither By Time Nor Space", "Kolejny Obrot Kola", "The Wordless Galactic Ceremony", "Naga Matryca Zycia I Smierci", "Oczy Tej Kobiety", "Energion: The Quintessence Of The New Spirituality", "Gdy Imperium Upada...", "Das Ist Krieg", "A Beauty Made Of Steel", "The Eternal Dance", "To Stop The Everturning Wheel", "Gdy Faun Poszedl‚ Na Wojne...". (CA)
magazin.darkness.de
Laut einiger Geheimtipps haben Pagan Records einige interessante Pferde in ihrem Stall, wozu meiner Ansicht nach die einheimische Black Metal Truppe NON OPUS DEI zweifellos hinzugezählt werden kann. Viele ach so elitäre Bands dieses Sektors versuchen mittels Kopieren alter Spielarten ein selten erreichtes Flair wieder aufleben zu lassen, was sich in einem Großteil der Fälle als Tritt ins Fettnäpfchen erweist. So klingt es aufmunternd, dass sich die vier Polen deutlich mehr im modernen, experimentellen Bereich bewegen, dessen Potenzial noch nicht vollkommen ausgeschöpft ist.
Reichlich druckvoll und im mittleren Tempobereich angesiedelt schraubt sich der erste Song „ 21 XII 2004“ aus den Boxen. Trotz der glasklaren Produktion und dem sparsamen Einsatz zusätzlicher musikalischer Mittel außerhalb der typischen Metal Ausrüstung, vermag die Scheibe größtenteils eine mystische, fast verwirrende Atmosphäre zu erzeugen. Bekräftigt wird das Ganze durch das zugegeben etwas abgekaute lyrische Themenfeld des Kosmos, der Spiritualität und der Quintessenz. Die gesamte geheimnisvolle Atmosphäre voller dunkler Energien auf „The Quintessence“ steht im Kontrast zur ziemlich wuchtigen äußeren Erscheinung der Scheibe.
Wahrscheinlich gerade aufgrund der hohen technischen Fähigkeiten aller Bandmitglieder, die auf jenem Werk zweifellos reichhaltig zur Schau gestellt werden, verliere ich hin und wieder mal den Faden und Alles wirkt etwas überladen. Dieser kleine Störfaktor jedoch, der leider etwas zu oft zum Vorschein kommt um ihn ganz außen vor zu lassen, wird durch die zumindest streckenweise bemerkenswerte Abwechslung ein wenig ausgebügelt. Auch wenn mich die Scheibe trotz der druckvollen Abmischung auch gefühlstechnisch umklammern kann, bieten die Polen im Grunde genommen nichts Neues.
Eine kleine Prüfung für die Lachmuskeln steht dem potenziellen Hörer auch noch bevor. Nicht nur das „Es ist Krieg“ sowohl vom Songtitel, als auch von der Stumpfheit mit einem weit reichend bekannten Hassbatzen aus deutschen Landen verglichen werden kann, so sollte man sich doch, insofern man die Sprache nicht beherrscht, auf seine eigene Landesprache oder auf die Universalsprache Englisch berufen. Richtig lächerlich wird es eben erst dann, wenn man versucht ganz ohne musikalische Untermalung irgendwelche deutsche Aussagen ins Mikro zu krächzen, welche ich bis Heute noch nicht vollständig entziffern konnte.
Trotz des Kritikpunktes und der freiwilligen Comedyeinlage seitens der Band, zähle ich NON OPUS DEI auf jeden Fall zu den guten Kapellen Osteuropas. Mit „The Quintessence“ erfindet die 4-köpfige Truppe das Rad sicher nicht neu, verbindet aber technisch anspruchsvollen Schwarzmetall mit stellenweise düsterer, nebeliger Atmosphäre. Freunde des extremen Metals sollten garantiert mal reinhören!
Patrick Olbrich
Lordsofmetal.nl
Non Opus Dei is een Poolse metal band en 'The Quintessence' is hun vierde volle lengte cd. Opus Dei is Latijns voor het werk van God. Om trouw te blijven aan hun geloof hebben deze Polen de subtiele negatie 'Non' aan deze goddelijke woordcombinatie toegevoegd om er hun bandnaam van te maken.
De band speelt een degelijke combinatie van death en black metal met sterke catchy riffs. Krachtige metal word afgewisseld met interessante rustigere melodieuze momenten. Over het algemeen klinkt de muziek op deze cd goed, maar ze is niet echt veeleisend, hoewel ze behoorlijk wat afwisseling toont. Ik vind dit een goede cd, hoewel ze hiermee niet boven de gemiddelde massa uitkomen.
Carl
Executionerzine.com
Recuerdo cuando esta banda editó su primer álbum bajo un sello espanol(seguro que muchos recordais cual...), pero nunca llegué a escucharles, y despues de eso les perdí totalmente de vista, hasta que este "The Quintessence" me llegó del sello polaco Pagan Records, el cual había editado ya su anterior disco, titulado "VI: The Satanachists Credo".
Así, cuando me puse esta grabación por primera vez, encontré dos influencias bastante claras en la música de este banda, las cuales eran Samael(en especial por la voz, a cargo de Klimirh, la cual es bastante similar a la de Vorph en "Ceremony Of The Opposites") o Christ Agony por un lado y Behemoth(de los últimos discos) por algunos riffs y por la brutalidad en algunas partes por el otro; por lo tanto, una mezcla de Black y Death Metal con un sentimiento muy oscuro y no demasiada velocidad, más bien jugando con las atmósferas(sin usar teclados, lo cual es notable) y riffs a medio tiempo bastante interesantes, no especialmente técnicos, pero con mucho feeling, y muy bien combinados con las voces.
Además, los temas fluyen de una tras otra en un orden perfecto, como un conjunto, solo roto por un tema o dos que tienen un sonido algo diferente(el mejor ejemplo es "Das Ist Krieg", que es un tema de Black Metal crudo, cantado en alemán, que no tiene mucha razón de ser de estar aquí).
Una cosa curiosa es que usan tanto el inglés como el polaco(o el alemán, como ya dije) en sus letras, las cuales hablas de ocultismo y antiguas creencias conectadas con el cosmos y la energía de la tierra, las cuales pegan a la perfección con su música ritualista y evocadora.
Sobre la producción, no es excesivamente clara, sin querer decir que no suena bien, pero guarda la crudeza necesaria para crear algo de atmósfera, resultando en un conjunto simfónico con las voces apareciendo sobre este.
Esta es una muy buena opción para los que busquen música oscura y poderosa a medio tiempo y algo atípica.
8/10 Jeroni Sancho
MIRGILUS SICULORUM
A tavalyi NOD lemezhez a VI: The Satanachist's Credo-hoz nem volt szerencsem, de az elozo korongot sokat hallgattam, sot irtam is rola. A NOD egy olyan egyeni felfogasban nyomja a fekete femet, hogy egyszeruen nincs banda akihez tudnam hasonlitani oket. Nem konnyen emesztheto muzsika az ovek, de minel jobban belemerulok a muzsikajukba, annal jobban tetszik es annal tobb apro reszletre, erdekes megoldasra, jo temara leszek figyelmes. Elvont muzsikat rejt a The Quintessence is, viszont egyaltalan nem muveszkedo, vagy avant-garde, hanem inkabb furcsa. Nincs itt enekesno, vagy szinti, vagy metalidegen elem es megis valami olyan egyeni black metal kel eletre, amit mas bandaknal nem hallhatunk. Sot az old school megkozelites is inkabb jelemzo rajuk, mint a modernkedes. Zenejuk eredetiseget a szokatlan (legalabbis black metalban) ritmuskepek adjak, erre epitkeznek. Szovegeik sem atlagosan irjak korul a sotetseget, meg a misztikumot, hanem nagyon elvont neha erthetetlen formaban. Egysegesen jo lemez, elsore nem jott be annyira mint a Sem Al Diavol Va Porti Al Mal, viszont most tul a tucatnyi meghallgatason ugy erzem, hogy a The Quintessnce is van olyan jo, sot talan meg job is annal! Kimagasloan a NOD a legjobb lengyel balck metal banda a jelenlegi mezonybol! -Mirgilus- 9/10
Pavillon666.fr
Non Opus Dei est un groupe discret dans nos contrées mais qui est pourtant sur le circuit depuis presque dix ans ! Nos Polonais nous reviennent donc en cette fin d ‘année 2006 avec leur quatrieme album et digne successeur de « VI: The Satanachist's » s’intitulant « The Quintessence ».
Bénéficient d’un atwork tres soigné et d’une bonne production, on peut dire apres la premiere écoute que ce groupe fait partie d’une autre sphere ! Mélangeant différents styles de black métal, cet album est vraiment tres intéressant.
En effet, on commence avec des titres comme « 21XI 2004 » et « Neither by time nor Space » qui nous lancent dans cette écoute épique ! Tempos variés, chant clair et guttural sublime melés a de belles mélodies qui nous font mettre un premier pas dans l’univers de Non Opus Dei. Puis « Kolejny Obrot Kotu » et « The Wordless Galactic Ceremony » nous montrent incontestablement que l’on tient la quelque chose de formidable! Ce groupe nous apporte un témoignage historique concernant le black métal avec des titres qui retracent l’essence de cet art… On pense a la noirceur des premiers albums de Darthrone, a l’ambiance de Burzum, a l’efficacité d’un Gorgoroth, tant de groupe qui ont marqué l’histoire… « Oezy Tej Kobiety » est une plage ambiante avec ses parties de flutes ténébreuses qui introduisent « Emergion : The Quintessence of The new Spirituality » avec merveille ! Des riffs lancinants, des vocaux cauchemardesques expriment ici un travail de composition vraiment mur…
Trop de discours gâcherai ce que nous présente ici ce groupe, tout ce que je peux vous dire c’est que cet album se doit d’etre ajouter a votre cd-théque car « Non Opus Dei » nous offre ici le meilleur album de sa carriere et cela en vaut vraiment le détour! Incontournable! 8.5/10
Franang 'zine
I read thrilling reviews about that release on Pagan Records web site, so I was expecting some kind of very memorable album from N.O.D. Well, "The Quintessence" is about original Black Metal in the way they're not in the traditional Scandinavian B.M or the raw Polish 90's stuffs. This Polish band is more a kind of mid tempo, sometime progressive sometime more conventional B.M with some avant-garde parts such as in "Kelejny Obrot Kota". Combos such as early Borknagar, Arcturus second's release or even Blut Aus Nord's materials have probably been an influence for the most progressive guitar lines. For sure they are creative and give another color to Black Metal, a kind of new vision of this range, through almost mid tempo composition, with raspy vocals. According to me the vocals could have been better and the band could have found more enjoyable riffs as some songs sound alike all along the album. Anyway, check it if you're open minded B.M fan.
Absolute Zero Media
What we have here is a very complex Black/Death band with grim vocals and very dark melodic music with a very occultish heart. The Progressive element really stand out in the music being created. The time changes with the very very cold vocals are very interesting to say the least. The harmony guitar work reminds me of bands line hypocrisy or even at times And Oceans. When they come in the blasting riffs of NON OPUS DEI come in and completely slay!!!. NON OPUS DEI has alot of the feeling of some of the later immortal or mayhem releases as well were production and creativity are just as important and the crushing and grinding riffs and percussion assault. This is a gem in the waiting pick it up fans of avant black metal.
Schwermetall.ch
Dass es sich bei Non Opus Dei nicht um ein Werk Gottes handelt, kann ich nach Inohrenscheinnahme des inzwischen vierten Langeisens der polnischen Schwarzmetaller voll und ganz bestätigen. Vielmehr hantieren die vier Krachmacher mit spiritueller schwarzer Mythologie, was sich in Form des Silberlings "The Quintessence" einmal mehr in bedrückendster Manier manifestiert und dem neugierigen Konsumenten die umwegreiche Reise in das Herz der Hölle eröffnet.
Typisch für Non Opus Dei ist die sehr dezente Art, sich zum diabolischen Black Metal zu bekennen. Ohne unter Zuhilfenahme von Corpsepaint und Pentagrammen mit Zaunpfählen nur so um sich zu schlagen, hat man sich ein scheinbar tiefgründiges Konzept erarbeitet, aus dessen Umsetzung eine absolut individuelle musikalische Huldigung des Gehörnten
resultiert. Ohne gängige Klischees zu bedienen macht man sich ans Werk und kreiert dreizehn facettenreiche Kompositionen, die zwar nicht an Überlänge
leiden, sich aber durch Variation, Idee und gewaltig Pfeffer auszeichnen. So gelingt es der überragend ausgefallenen Produktion, die einzelnen Instrumente gesondert voneinander hervorzuheben und auch den schleppenden Parts eine grosse Portion Druck zu injizieren. Nicht ein Hauch von technischer Unzulänglichkeit ist wahrzunehmen, man spielt grandios mit Tempowechseln, Instrumentaleinlagen und gesampelten Effekten und scheut sich auch nicht, Elemente anderer metallischer Stilarten einzubringen. Weiterhin fällt
auf, dass man sich nicht ausschliesslich der polnischen Sprache bedient, sondern auch Ausflüge in englische und deutsche Gefilde unternimmt, was ein weiterer Hinweis auf die Vielseitigkeit des Polenvierers ist. Leider fehlt mir jegliches albumbezogene Infomaterial seitens der Plattenfirma, was mir eine weitere Interpretation von
"The Quintessence" verwährt und mich weiter im schwarzen Non Opus Dei-Tümpel schwimmen und tauchen lässt.
Zusammengefasst lässt sich "The Quintessence" nur mit 'sehr gut' bewerten, alles andere wäre
Quatsch. Manch eingefleischter Black Metal-Jünger mag die arge Verspieltheit kritisieren, ein anderer die zeitlich zumeist knapp bemessenen Lieder, ich erachte das Album aber als eine der stärkeren Veröffentlichungen von Pagan Records und ein statuiertes Exempel modernen
Schwarzmetalls. 11/13
metal.de
Mächtig legt die vierte Scheibe von NON OPUS DEI los, mit einem ziemlich
druckvollen, atmosphärischen Riff im Mid-Tempo und einer grimmigen Stimme.
Es hat sich einiges getan im Vergleich zum letztjährigen Album, das sich doch zu sehr in Experimenten und typisch slawisch-ungreifbaren Songstrukturen verlor. Die Songs sind kompakter, die Riffs griffiger, die Platte im Ganzen übersichtlicher. Auch der Sound ist moderner und europäischer geworden und bewegt sich eindeutig vom reinen Black Metal weg, hin zu einer eigenständigen, düsteren Variante zwischen Dark, Black, Gothic und walzendem Death Metal. Die akustischen Instrumente der letzten Platte sind fast
weggefallen, dafür legt die Band 2006 mehr Wert auf rhythmische Drumpatterns, wuchtige Basslinien und schräge
Gitarrenparts.
Bei allen (intelligent gemachten) Veränderungen schaffen es NON OPUS DEI, ihre eigene Note zu behalten und sogar gravierend weiter zu entwickeln. Dabei erinnern sie ein wenig an SECRETS OF THE MOON, auch wenn ihre Stücke weniger geschliffen und insgesamt ein wenig schneller geworden sind. Den Hang zum Okkulten, eher Insichgekehrten ist den Polen allerdings ebenfalls deutlich anzumerken - musikalisch und auch inhaltlich. Wie den Songtiteln (auf Polnisch, Deutsch und Englisch) zu entnehmen ist, geht es um Spiritualität, Kosmos, sich ewig drehende Räder, um Ewigkeit und natürlich um Krieg und "Quintessence". Das sind offenbar Themen, die auf keinem avantgardistischen Black-Metal-Album im 21. Jahrhundert, das etwas auf sich hält, fehlen dürfen.
Zusammengenommen ist "The Quintessence" im Bereich des polnischen Black Metals sicher eine
(eingeschränkte) Empfehlung für diejenigen Hörer, die weder mit High-Technique-Metal wie BEHEMOTH noch mit reinem Black Metal wie BESATT etwas anfangen können. NON OPUS DEI bewegen sich gekonnt zwischen Professionalität und Charme, schreiben gute, wiedererkennbare Songs, habe eine Produktion, die auf einer Augenhöhe mit dem derzeitigen Undergroundstandard ist und halten dieses Niveau mühelos über eine Dreiviertelstunde. Mehr kann man eigentlich von einer "guten Platte" nicht verlangen, denke ich.
Metal-inside.de
Weitab vom gewöhnlichen Highspeed-Black Metal oder der totmetallisch beeinflußten Variante sind die (von Kollege Memme so getauften) katholischen Wikinger NON OPUS DEI unterwegs. Mit einer druckvollen Produktion ausgestattet, kann „The Quintessence“ zu großen Teilen überzeugen und besonders in den doomigen Passagen Atmosphäre
aufbauen; bei den schnelleren Parts klingt’s leider zu austauschbar, das langweilige „The Eternal Dance“ sei hier als Beispiel genannt. Die meisten Songs sind aber deutlich besser und bringen NON OPUS DEI in die oberen Ränge des Genres. Nur den völlig peinlichen Song „Das Ist
Krieg“ hätten sie sich sparen sollen. Warum müssen sich Black Metaller mit sowas immer lächerlich
machen? Textzeilen Marke „Ich grabe eine tiefe Grube“, gesungen mit unterirdischem Akzent sind schlicht peinlich. Vom dümmlichen Kokettieren mit den braunen Scheiß mal abgesehen, das ist sowieso unter aller Sau. Ohne diesen Track wäre die Scheibe in Ordnung, so landen NON OPUS DEI in der Ecke
„dümmlich und latent braun“. Da können sie erzählen, was sie wollen. Historisches Interesse und so. Arschlecken sag ich, Arschlecken. (lh)
kogaionon.com
The Polish band released the fourth album and, despite almost ten years of activity, I doubt they will get the expected recognition now. This type of Black Metal is not a new one, but when you complicate over the edge, it seems much less accessible and digestible. I’ve listened to this album for three times and I can say for sure that the Poles are very talented in handling their instruments. It is just that the 13 tracks arouse a state of madness that makes me doubt about the existence of any logic within the album, plus the lyrics are in Polish so it is impossible to understand them. For those willing to listen to an elaborated Black Metal album, also evoking other brutal styles, NON OPUS DEI could be a pleasant choice for the afternoon. If you want to comprehend more of their music, than you’ll need a lot of patience that I admit, lacked me!
Rating: 0.78/1
E-Metal Reviews
NON OPUS DEI - The Quintessence
I have been quoted as saying "nothing gay comes from Poland." But, surely a country so rich in excellent Death and Black Metal, is bound to yield a few turkeys, right? So far...Wrong! Non Opus Dei keep up the fine Polish tradition of ass kicking and non-faggotry with this slab of Black Metal wickedness. While not exactly blowing the listener away, there is a certain level of originality here, as NOD include elements of Doom and traditional Heavy-Metal to their lethally potent BM dirge. Pretty bitchin! :) -NP
Darkplanet.pl
Nigdy wcześniej nie miałem okazji zetknąć się z twórczością Non Opus Dei. Może po prostu nie zwracałem uwagi na artykuły na temat tego zespołu myśląc, ze to kolejna 'blackowa młócka'. W końcu nazwa zespołu "Nie dzieło Boga" zobowiązuje do bluźnierstwa. Ale jak slogany promocyjne nowego albumu głoszą to "charakterystyczne brzmienie Non Opus Dei można zamknąć w następujących słowach: awangarda, diaboliczność, rytualność, magia, łamanie stereotypów i granic". O ile zawsze hasła pokroju "diaboliczność, magia itp." rodzą na mojej twarzy ironiczny uśmiech, o tyle chciałem zobaczyć ile tej "niezwykłości" w Non Opus Dei jest.
Po kilkukrotnym przesłuchaniu tego albumu muszę się poddać, gdyż faktycznie Non Opus Dei jest zespołem nietuzinkowym. Pomimo tego, że zespół gra black metal, to muszę przyznać, że jedynym moim skojarzeniem był Marduk z okresu "Panzer division" - ale tylko w bardziej ekstremalnych momentach. Nie odważyłbym się nazwać twórczości Non Opus Dei awangardą, gdyż "The Quintessence" nie zawiera tak odważnej muzyki jak tworzą chociażby UnExpect, Arcturus czy Ulver, ale już sam fakt, ze zespół potrafił znaleźć swoją niszę w wydawałoby się wyeksploatowanym gatunku jakim jest black metal, może świadczyć o ogromnym potencjale zespołu. Nie posunąłbym się także do stwierdzenia jakoby zespół łamał stereotypy i granice, ale niewątpliwie jego muzyka wychodzi daleko poza schemat. Na uwagę zasługuje choćby bardzo trip-hopowe wykorzystanie instrumentów klawiszowych, zastosowanie wielu egzotycznych i starodawnych instrumentów, które świetnie wpasowują się w utwory. Ciekawym zabiegiem jest także fakt, że teksty utworów są pisane w języku polskim, angielskim i niemieckim, co w żaden sposób nie wypacza zawartości krążka. Momentami idzie nawet zrozumieć co wokalista skrzeczy, co jest bardzo pozytywnym zjawiskiem jak na ten gatunek muzyczny. Na podkreślenie zasługuje także fakt, że utwory wcale nie są utrzymane w szaleńczych tempach. Dominują raczej średnie, a nawet wolne tempa, które stanowią szkielet dla patetycznych, apokaliptyczne brzmiących utworów. Kapela zastosowała wiele interesujących zabiegów aranzacyjnych, jak choćby "zdysonansowane" solówki, podkreślające metrum utworu, jak i masę zwolnień i cięższych partii, które powodują, że utwory nabierają charakteru, dynamiki i są bardziej interesujące. Zespół urozmaica tempo utworów, przez co w żaden sposób nie możemy mówić o monotonii. Jedyną rzeczą, do której przyczepiłbym się na tym albumie, to za słabo nagłośniony wokal, który momentami ginie w zalewie dźwięków.
W ten oto sposób miałem okazję zapoznać się z twórczością jednego z najbardziej interesujących polskich zespołów. I choć "The Quintessence" jest już czwartym pełnowymiarowym wydawnictwem formacji, to zapewne sięgnę po ich wcześniejsze dokonania, aby prześledzić rozwój tej interesującej kapeli.
Vomit The Soul (vomitzine.com)
“The Quintessence” is the 4th full length release from NON OPUS DEI, after almost 10 years of existence, and here comes for the me the first opportunity to listen to them! NON OPUS DEI unleashes 13 tracks (including an interlude and an intense outro) of one of the most original and creative Black Metal I listened to for years! During the 46 minutes of this album, NON OPUS DEI knows how to create real insane atmospheres, with twisted riffs and sick melodies. The sickest parts of this album can remind of the weird parts in the vein of BLUT AUS NORD, or sick slow parts from early ARKHON INFAUSTUS. NON OPUS DEI is not about Deppressive Black metal or so, but the dynamic and heavy sound melted with the insane musick of the band creates a really strange mood! The whole album is more into the mid tempo or even low tempo stuff, but some tracks are played faster, sometimes in the vein of bands such as BLOT MINE for example. Nothing more to say about this album, the feelings and atmospheres this album brings are rather hard to describe, and finally the only thing I could say is BUY OR DIE!! Last time I’ve been so impressed by a Black Metal album was for the mighty “the Work Which Transforms God” album from BLUT AUS NORD. So I think you can imagine how great “The Quintessence” from NON OPUS DEI can be great!! BUY OR DIE!!
Antichrist Magazine
The album of group latest, at present, from the Poland next to us. This time change of a label has not occured, as you can see, as well as the previous material, this is published by efforts Polish Pagan records. In the musical plan, to be exact, stylistic, changes have not occured, it is all the same gloomy metal filled by dark emotions. The musical component, as one would expect, does not repeat one for one last works, but, there is that spirit, which for itself speaks supposedly same NON OPUS DEI from Poland. That is the spirit has remained former, but the musical component, naturally, is developed and modified. And it speaks only that musicians go the road, neither on as on anybody not looking and nobody listening! The label has characterized style of group as avant-garde black metal, yes, the share of the truth in it is, but I do not agree, that it black metal (it I not about an atmosphere dark, but about the eruption of sounds metal, that is if and black metal not standard), most likely, will tell more precisely - dark metal vs black metal the base. All is stylistic prerogatives, and as a whole, yes, music gloomy, dark, bewitching, firmly driving in in the ground, and even, I would tell, bears in myself any ritual spirit. Workmanship good, all is played exactly, minded, but, at the same time, slightly hard, for that what to understand music from the FIRST listening, that is, not everyone can understand and estimate from the first listening. As this material possesses property to draw a picture in imagination, and it, whether know, not to each collective is given. I shall not speak, what images are seen by Me as at all brains different, and yes everyone will see the . Quality of a sound too good, a sound dense and well weaved. Each note, everyone riff, each voice part is born in itself with a charge of all-consuming power and a gloom. Well, Poland continues to press metal press and to hold down reason an iron, rusty rod! Dark energy of a gloom and chaos waits here for you! 4 \5
Via-nocturna.pl
Nie przebrzmiały jeszcze echa od czasu wydanego w 2005 r. "VI: The Satanachist Credo" a już w niespełna rok po tym fakcie otrzymujemy nowy album NON OPUS DEI zatytułowany "The Quintessence". Zarówno poprzedni materiał, jak i ten został wydany przez Pagan Records. Na krążku znalazło się 13 premierowych utworów, które łącznie składają się na ponad 45 minut niespodziewanie "innego" black metalu.
Zespół NON OPUS DEI jest tworem już okrzepłym, który nie musi podążać ślepo za posągowymi hordami z Norwegii, czy szukać doskonałości wśród obecnych black metalowych standardów. Nie zmienia to faktu, że łatwo określić muzykę tworzoną przez zespół, gdyż zdaje się ona być zawieszona pomiędzy teraźniejszością a przeszłością. Niefortunne próby klasyfikacji należy chyba sobie podarować i nie patrzeć na muzykę NON OPUS DEI w kategoriach ścisłych ram gatunku, bardziej jak na kolaż gitarowych pasaży z surowymi konstrukcjami riffów zwieńczony klasycznymi wokalizami. Wszystko to zostało podane w raczej odmienny sposób, niż przyszłoby nam przypuszczać, co sprawia, że na pewno "The Quintessence" jest zjawiskiem ciekawym, choć niekoniecznie porywającym. Otwartość słuchacza na specyficzne dźwięki NON OPUS DEI to sprawa kluczowa przy zapoznawaniu się z tym materiałem, gdyż bez tego niezależnie od poziomu black metalowego znawstwa, ciężko będzie mu przebrnąć przez ten dziwaczny materiał. O samej kwintesencji tej płyty również niełatwo powiedzieć, gdyż zasadza się ona na koncepcie energii kosmosu, jako siły sprawczej i kluczowej w naszym życiu. Właśnie wokół tych koncepcji została zbudowana płyta "The Quintessence", twór niełatwy i wymagający. Niezdolni do poświęcenia w pełni swojej uwagi i zaufania muzyce, mogą sobie odpuścić.
Serpentor Ia
nbc.art.pl
Zapewne niejeden z was był tak samo zaskoczony jak i uradowany na wieść o nowym wydawnictwie Non Opus Dei. W ubiegłym roku ukazał się przecież "VI: Satanachist's Credo", a jeszcze rok wstecz "Sem Al Diavol". Spodziewać się można było co najwyżej EPki, a tu proszę, pełny i na dodatek zupełnie poważny materiał. Tytuł może być mylący, gdyż sugeruje coś doskonałego i ostatecznego - tymczasem ekipa Klimorh'a wciąż nie ustaje w swoich poszukiwaniach. "The Quintessence" to album wymagający, to metal diabelski ale nie do końca mogący być zakwalifikowany jako black metal. W zasadzie już dawno powinno się przestać stosować tę etykietkę, bo jest ona zwyczajnie naciągana i nie bardzo pasuje do obecnego, tak bardzo rozbudowanego oblicza Non Opus Dei. Oczywiście kapela nie stara się na siłę zrywać koneksji z tym gatunkiem, co ostatecznie słychać w "Energion: The quintessence...", "Das ist Krieg" czy "To stop the everturning wheel". To z pewnością utwory dla tego stylu bardzo reprezentatywne, ale dobrze przy okazji nie słyszeć po raz kolejny zrzynki z typowych skandynawskich standardów, choć momentami naprawdę blisko tej kapeli do wybryków Emperor czy Carpathian Forest. Raz jeszcze mamy do czynienia z albumem multijęzykowym, jednak ile korzyści wynika z takiego posunięcia mogliśmy się przekonać już poprzednio. Zupełnie pojechanymi kompozycjami są "Oczy tej kobiety" oraz szamańsko brzmiący "Gdy Faun poszedł na wojnę" - czegoś takiego mało kto mógł się spodziewać, choć wiadomo, że akurat po tym zespole spodziewać się można wszystkiego. Wszelkie bariery już od dawna nie istnieją a te tajemnicze niemalże iluzoryczne utwory doskonale o tym świadczą. Twórczość NOD nie można zaliczyć do grupy tych najłatwiejszych, ale cieszy fakt, że możemy pochwalić się przed światem tak nowatorskim zespołem, który nie poddaje się trendom i nie boi się nadawać swoim pomysłom realnych kształtów. Oklaski dla tych panów - oni wybrali smak swojego życia!:)
kaRel
supremebrutality.net
I remember reviewing Sem al diavol va porti al mal and not liking it very much. Since then the Polish avantgarde black metallers have put out two albums via Pagan Records. The Quintessence is the more recent of the two. It's quite clear that things have happened since I last heard anything from the band. The music have matured and become far more vibrant and interesting.
The songs are also more reachable in their expression. It all seems a little more direct and I could not help like "21 XII 2004", "Neither by Time Nor Space" and "The Wordless Galactic Ceremony" right away. The band still has an ear for the odd. This they prove with "Oczy Tej Kobiety", "Das Ist Krieg" and " Gdy Faun Poszed? Na Wojn?...". These tracks do provide The Quintessence with both feeling and identity, but at the same time they also affect the CD in a negative way as they all are boring. Non Opus Dei still sing in both English and Polish. They even try with some German in "Das Ist Krieg". Unlike on Sem al diavol va porti al mal I actually like that the band use both the Polish and English language. It adds feeling and life to the music and makes it appear less standardized. The songs have an unpolished aura to them which give it all a dim feel. The sound is also quite fat and full which makes it almost death metal-like now and then.
Non Opus Dei 2006 is far more interesting than what I've previously heard from the unit. The band have perfected their style and found a more accessible style. The Quintessence appeals a lot more to my taste and if you like me haven't been that fond of some of their previous material then it may be the right time to give the Poles a second chance.
PSL
Unchained Magazine
Non Opus Die is avant-garde black metal and "The Quintessence is their newest release. Album opens song with very strange name "21.0.2004." and that when it starts. Music presents a combination of black metal and misanthropy. Sometimes there are slow depressive parts and sometimes there are fast thrashy parts. Also there are narrations that bring up to misanthropic atmosphere. There are some moments with keys on song "Oezy tej kobiety" which I really liked. Songs are on English and Polish one is titled in german so I believe that is on German. Production is on the level and all instruments are hearable. A nice release indeed.
Independor 8,5/10
mrocznastrefa.com
Nie miałem jak dotąd przyjemności wysłuchać pełnego albumu NON OPUS DEI. Diovis obdarował mnie promówką najnowszego dzieła i muszę mu jeszcze raz za to podziękować, ponieważ moim narządom słuchu nowe dzieło NOD wybitnie przypadło do gustu. Na "The Quintessence" znajdziecie trzynaście kompozycji baaardzo inteligentnego metalowego grania, które można określić mianem awangardy black metalu. Znakomicie słucha się "The Quintessence". Utwory zostały genialnie zaaranżowane. Wyraźnie słychać, że włożono dużo pracy w komponowanie i nagrywanie materiału. Zadbano o każdy, nawet najmniejszy szczegół. Na nowym dziele NOD nie usłyszałem żadnego przypadkowego dźwięku. Zespół posiada perfekcyjnie rozwiniętą samoświadomość muzyczną. Tworzy dźwięki nasycone unikalnym, diabolicznym i rytualnym klimatem, który robi ogromne wrażenie! Kreatywność grupy jest zadziwiająca. Na nowym dziele znalazło się kilka ton metalowych dźwięków przekutych z najszlachetniejszego kruszca. Bogactwo pomysłów i brzmień jest imponujące. Utwory w warstwie lirycznej posiadają ciekawy, ideologiczny koncept. Napisane są w języku polskim, angielskim i niemieckim. Wielowymiarowość "The Quitessence" powoduje, że nie można poznać i zrozumieć tej płyty po pierwszym odsłuchu. Podczas kolejnych podróży z "The Quitessence" odkrywa się kolejne aranżacyjne smaczki. Powiem Wam, że momentami płyta kojarzy mi się trochę z "Blood Ritual" SAMAEL. Ten krążek trzeba po prostu kupić i słuchać! Kosztuje tylko dwadzieścia pięć złotych, co za muzę TAKIEJ wartości jest ceną naprawdę niewielką. Już teraz możecie odwiedzić stronę wydawcy i posłuchać kawałka "Gdy imperium upada..." oraz obejrzeć video do utworów "Kolejny obrót koła" oraz "Das ist Krieg".
8,69/10 - Warzych
Psychozine.int.pl
Czym jest Non Opus Dei, jaką pozycję zajmuje wśród pozostałych kolegów z podwórka ? Nad pierwszym pytaniem można z pewnością debatować przez niejeden wieczór, bowiem już wcześniejszymi płytami zespół udowodnił iż trzeba się z nimi liczyć i co najlepsze oczekiwać black metalu pojechanego eksperymentem zdecydowanie udanym. Natomiast rozwijanie odpowiedzi na drugie pytanie jest chyba czynem całkowicie zbytecznym i nie mniej oczywistym.
"VI: The Satanachist's Credo" był krążkiem najzwyczajniej dobrym, ciekawym, lecz na najnowszej pozycji NOD zaczyna się ocierać o prawdziwą istotę geniuszu kompozycyjnego. Brzmienie, jak brzmienie nie stanowi swą postacią czegoś na tyle rewolucyjnego jak aranżacje, których temat poszedł w większe dopracowanie. Zespół zagłębia się jeszcze bardziej we własnym stylu i nadaje mu większej melodyki, niż na poprzedniku, co oczywiście zapobiega jakimkolwiek przypadkom, niechcianym wybrykom. Widocznie ten dosyć krótki okres czasu nie poszedł na marne, a tego się właśnie spodziewałem. Kiedy tylko usłyszałem iż kolejna płyta niebawem, to wręcz automatycznie przybłąkała się do mnie myśl, iż pewnie będzie to powtórka z ostatniego albumu, taka niby zaspokojona ciekawość, lecz coś jednak nie było powiedziane z pełnym impetem i do końca zrealizowanym pomysłem, brakowało tej czarciej aury. Słuchając jeszcze gorącej
"The Quintessence" takich braków absolutnie nie czuję, kompozycje delektując postacią wzbogaconą o wydoroślałą spójność prawie, że wpływają jedna po drugiej. Wspomniana spójność objawia się w największym procencie przez niby klasyczne black'owe
riffy, które same w sobie stanowią broń średniego rażenia, lecz wplecione pomiędzy charakterystyczne zabiegi tworzą unikat mogący wprowadzić niejedną hordę ( nie tylko krajową !! ) w zakłopotanie. Pozostając jeszcze w temacie owych, klasycznych manewrów trzeba przyznać, iż był to chyba najlepszy pomysł z możliwych, a to z prostej przyczyny. Non Opus Dei nie depcząc klimatycznego podejścia zachowuje swoje maniery i co więcej wytwarza pomiędzy tymi dwoma aspektami chemię w obliczu, której trudno przejść obojętnie.
Do płyty nakręcono teledysk "Kolejny Obrót Koła" zrealizowany drogą gęstej symboliki, pokazujący również, że niski kwit nie zawsze musi stać na równi z żałosnym obrazem. Najważniejsze to odpowiedni pomysł i realizacja, czyli dwie rzeczy, których tym razem nie zapomniano.
MARIUSZ KAMINIK
|
